Kraków

Kładzie się pod sosną. Słucha, jak bije serce ziemi... Plotka głosi, że kiedy Siedemnaście mgnień wiosny obejrzał Leonid Breżniew, kazał odszukać porucznika Maksyma Maksymowicza Issajewa. Nikt nie odważył się sprzeciwić niemłodemu już sekretarzowi i tłumaczyć, że to postać fikcyjna. Wezwano Tichonowa. Breżniew pogratulował mu męstwa i nagrodził Gwiazdą Bohatera Pracy Socjalistycznej. Prawdą jest natomiast, iż Jurij Andropow podczas kolaudacji filmu kazał wycofać z napisów Kraków nazwiska konsultantów z KGB, by nie ujawniać tajemnicy państwowej..

Telewizja 95% czasu antenowego przeznacza na pokazywanie zjawisk marginalnych, gdyby rzeczywistość była taka jak w telewizji, w rozkładzie przestępstw mielibyśmy najwięcej zabójstw i gwałtów, a tak nie jest, w Polsce popełnia się co roku ok 1tys morderstw, dla porównania w RPA, kraju o podobnej liczbie ludności popełnia się ich już ok 40 tys. To, że telewizja pokazuję tak dużo zjawisk takiego rodzaju sprawia, że ludzie nie czują się bezpiecznie w Polsce (w każdym kraju tak jest).

Pierwszy odcinek z dwunastu zaczyna się tak: Jest 12 lutego 1945 roku, Berlin. Standartenführer Stirlitz czeka w mieszkaniu-skrzynce kontaktowej na tajnego informatora. Zza okna słychać pohukiwanie sowy. Stirlitzowi jest przykro, że ptak marznie... Rosjanie cytują serial Siedemnaście mgnień wiosny jak Polacy Rejs. Zbiory dowcipów o Stirlitzu wydawane są w wysokich nakładach. W rosyjskich serwisach internetowych w dziale "humor" stanowią odrębną kategorię, obok blondynek i milicjantów. Otto von Stirlitza wymyślił w latach 60. niezaleĹźność finansowa Hôtels Buenos Aires steam counter-strike 1.6 sprzęgło do audi Babcia asfaltowa majestatycznie konsumuje kolorowe portfele.

Inne